หากแต่การจากลาของใครบางคนทำให้คุณอ่อนแอนั้น โปรดเข้าใจไหมเสียว่า คุณอ่อนแอตั้งแต่มีเขาเคียงข้างกายแล้ว แค่วันนี้คุณไม่มีใครให้พักพิง…………….ในเมื่อเขาทิ้งคุณไปแล้ว ไม่แปลกหากน้ำตาที่ไหลริน ทำนบน้ำตาที่พังทลาย กับหัวใจที่สลายจนสิ้นไป เพราะใครบางคนที่ทิ้งเราไปในวันนี้ ทำให้คุณรู้สึกสูญสิ้นทุกอย่างไป เป็นเพราะคุณได้นำทุกอย่างให้เขาไปต่างหากล่ะ ในตอนนี้คุณคงทำได้เพียงนั่งร้องไห้ จนคิดว่า น้ำตามีไม่เพียงพอให้ไหลรินจนหมดใจ นอกจากน้ำตาที่มันจะกัดเซาะบาดแผลในใจของคุณให้ลุกลามแล้ว มันยังเป็น้ำกรด ราดรดลงไปในใจคนรอบข้างที่รักคุณอีกด้วย ไม่ใช่เพียงคุณคนเดียวที่เสียใจและเจ็บปวด ยังมีอีกคนที่เจ็บปวดไปพร้อมกับคุณ
…….ลืมตาขึ้นสิ…….คุณจะมองเห็น “คนที่รักคุณ” ที่ยืนเฝ้ามองคุณอยุ่ห่างๆอย่างห่วงใย นอกห้องออกไป นอกห้องที่คุณขังตัวเองไว้เนิ่นนาน เขาพร้อมจะซับน้ำตาคุณทันทีที่คุณเอ่ยปาก คนที่ยอมรับการตัดสินใจของคุณอย่างเจ็บปวด คนที่ใช้สองมือรองรับน้ำตาอย่างอาทร และพร้อมใช้ไหล่กว้างซับผ่าน…….ให้ไหลลึกลงไปสู่หัวใจ

แต่ “คนที่ทำร้ายคุณ” กำลังปล่อยมือช้าๆ และก้าวออกห่างคุณอยู่เลยๆ คนที่กำลังก้าวข้ามน้ำตาคุณไปอย่างรังเกียจ คนที่เห็นน้ำตาคุณเป็นเพียงหยาดน้ำ คนที่ไม่รับรู้เสียงสะอื้นที่เธอร้ำไห้ ในขณะที่คนที่รักคุณจับมือคุณอย่างอ่อนโยน เข้าใจ และเจ็บปวดอยู่ข้างๆคุณ

คุณคงต้องเลือกแล้ว…………………ระหว่าง หัวใจที่ยังมีอยู่ กับ หัวใจที่ไม่มีคุณ

กลับมารักและดูแลตัวเองให้มากๆ

ขอบคุณนะ…ความรัก
ที่สอนให้ฉันรู้จักกับความปวดร้าว
ให้ได้พบเจอ-เรียนรู้เรื่องราว
สอนให้ฉันแกร่งกร้าว จนพอจะทิ้งใคร
ขอบคุณนะ…คนรัก
ที่ทำให้ฉันได้รู้จักกับความอ่อนไหว
ได้เรียนรู้ว่าการร้องไห้ไม่เคยช่วยอะไร
สอนให้รู้ว่าหัวใจเข้มแข็งแค่ไหนก็อ่อนไหวได้เท่ากัน
ขอบคุณนะ…หัวใจ
ที่เข้มแข็งจนพอจะทิ้งใครที่เคยเฝ้าฝัน
ขอบคุณที่แกร่งพอจะตัดใจ-ทำลายความผูกพัน
เพื่อช่วยต่อลมหายใจของฉัน…ที่มันกำลังจะหมดไป

เรียนรู้ที่จะ “รัก”

ความรักเป็นเพียงสายใยบาง ๆ ที่ถูกหล่อหลอมขึ้นจากความรู้สึกต่าง ๆ
ทั้งความอาทร ห่วงใย ห่วงหา คิดถึง
ความอดทนจะทำให้อุปสรรคต่าง ๆ ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี
ความพยายามจะทำให้เราสองคนยังคงอยู่
ความไว้ใจจะทำให้ความรักของเราแข็งแกร่ง
ความซื่อสัตย์จะทำให้ความรักของเรามั่นคง
ความเสมอต้นเสมอปลายจะทำให้ความรักของเราสวยงาม
และสุดท้ายความรักก็จะก่อตัวขึ้นเป็นความผูกพัน

เมื่อได้เจอความรักที่ดีแล้ว จงทำให้เขารู้สึกว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียว
อย่าปล่อยให้เขาโดดเดี่ยว อย่าปล่อยให้เขาเดียวดาย
คิดถึงสิ่งดี ๆ ที่เราเคยมีกัน อย่าลืมวันแรก ๆ ที่เรารู้สึกกับคน ๆ นี้
เขาเป็นคนดีที่สุดแล้วสำหรับเรา พยายามรักษาเขาไว้
เพราะเมื่อเขาหลุดลอยไปแล้ว เราจะไม่สามารถเรียกความรู้สึกต่าง ๆ กลับมาได้อีก
เหมือนเวลาที่ไม่สามารถย้อนเดินกลับ

ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด เพราะอดีตแก้ไขอะไรไม่ได้อีกแล้ว
อย่าทิ้งหัวใจของคุณไว้กับอดีต อย่าคิดว่าอดีตไม่มีวันหวนคืน
อย่าคิดว่าไม่มีพรุ่งนี้ อย่าลืมบทเรียนของเมื่อวาน
ทุกชีวิตยังมีความหวังอยู่เสมอ จงปล่อยให้ชีวิตดำเนินต่อไป..

วันหนึ่งถ้าชีวิตหวนคืนมาสู่ทางสายเก่า..
ที่เคยทำให้คุณมีความสุขระหว่างเดินทางในแต่ละก้าว
..จงอย่าเดินเลี่ยงมันไปอีก
เพราะน้อยนักที่ถนนสายเดิมยังคงสภาพเดิมเพื่อรอให้คุณเดินย้อนกลับมา..
ลองเดินต่อไปสิ..บางทีคุณอาจจะเจอจุดหมายที่คุณค้นหามาตลอดชีวิต
ในเส้นทางที่คุณเคยเดินเลี่ยงมันไปก็ได้…

ฝนพร่างพรมโปรยปรายกายเปียกชุ่ม
ความอ้างว้าง…เกาะกุม…ในใจฉัน
ให้หวนคิดถึงเธอที่เคยผูกพัน
เราเคยมีกันและกันร่วมทางเดิน…
…………………
บ้านรกต้องกวาด
ผ้าขาดต้องเย็บ
ของตกต้องเก็บ
หัวใจเจ็บต้องจำ

กี่ครั้ง .. ที่เธอขอโทษ
กี่ครั้ง .. ที่ฉันไม่โกรธ อภัยให้
กี่ครั้ง .. ที่เธอจะกลับตัวกลับใจ
และกี่ครั้ง .. ที่เธอกลับไปเหมือนเดิม

เศษเสี้ยวของหัวใจเธอ . . ฉันไม่รับได้ไหม
เพราะฉันไม่ชอบของเหลือเดนจากใคร
ไม่มีเธอฉันก็อยู่ได้นาน . . ไม่ต้องกลัว

แบกหน้า . . กลับมาทำไม?
จำได้ว่า . . คุณเพิ่งทิ้งไปไม่นานนี้
ไปไม่รอดล่ะสิ. . ถึงกลับมาโดยดี
คงคิดว่าที่ตรงนี้ . . คงว่างให้พักใจ

ความรู้สึกของฉัน .. ไม่ต้องรักษา
น้ำลายที่ถ่มออกมา . . ไม่ต้องเก็บเข้าไปใหม่
คำมักง่ายบางคำ .. ฉันไม่อยากจำใส่ใจ
เมื่อเธอมีที่จะไปก็อย่าหันกลับมา. .

ต้นวันใหม่กับหัวใจดวงเก่า
ซึ่งฉันจะใช้ชีวิตอยู่กับความเหงานั้นให้ได้
ก็ต่อจากนั้จะไม่มีเธอเคียงข้างกาย
เพราะสุดท้ายเธอก็เริ่มต้นชีวิตใหม่เหมือนกัน
แต่ชีวิตเธอ คืดการไม่มีฉันอีกต่อไป
จะให้ฉันทำยังไงนอกจากหยุดหัวใจไว้แค่นั้น
เมื่อชีวิตต้องพลิกด้านสุดสายป่านระหว่างกัน
ฉันคงทำได้แต่ภาวนาให้คืน-วัน พ้นผ่านไป

เย้ยยยย

ม่าเคยอกหักอะ

อ่านได้ป๊ะ

อิอิ

ยาวปายขี้เกียจอ่านอะ("- -)

สรุปให้หน่อยดิ

มันต้องอ่านถึงจะซึ้งง...

เซ็ง....

ไม่มีใครคุยด้วยยยยเลยยย